×

Sayfa Arama :


Aşağıdaki arama kutucuğa bir kelime girerek, sitedeki ilgili sayfaları bulabilirsiniz. Örneğin; "Hayat" yazarsanız, hayat ile ilgili sayfalar listelenecektir.

Bunalım Sözler


Bu sayfada bunalım sözler bulacaksınız. Değerli GuzelCumleler.com dostları her zaman en güzel sözler ve güzel cümleler için GuzelCumleler.com adresini ziyaret edebilir ve diğer sayfalarımızı da inceleyebilirsiniz.

Bıktım hayattan bıktım sizden, anlamsız bakan gözlerinizden...

Ben senin beni sevmeni beklemekten yoruldum, ben seni sevmekten tükendim...

Bir buçuk saattir portmantonun aynasında kendimi seyrediyorum ve sıkıldım.

Bizi yoran hayatın zorluğu veya şartları değildir. Bizi yoran insanların umursamazlığıdır.

Sonra kelebek çok bunalmış. Duvara vura vura kendini öldürmüş, şu bir günlük ömründe...

Öyle dibe vurmuşum ki sadece yaşamış olmak için yaşıyorum, hayattan zevk almak, bir beklenti içinde olmak, mutluluk dilemek için değil.

Var olduğumu ancak sıkıldığım zaman fark ediyordum... - Chateaubriand

Hayatın matematiğinin farklı olduğu hep sonradan anlaşılıyor. Ve anlıyorki insan; değer vermek yalnızca matematikte işe yarıyor...

Şu içimizin de balkonu olsaydı, hayattan bunaldığımızda arada çıkıp nefes alsaydık.

Bir insan birini yalnızken hatırlıyorsa sevmemiştir. Ansızın aklına gelip yalnızlaşıyorsa, işte o zaman sevmiştir. - Turgut Uyar

Yorgunlukları birikiyor insanın. Hayat yorgunluğu, düş yorgunluğu, yaşamak buruk tatlar bırakıyor dilimin ucunda.

Dibe vurduğunu sanıp, bir dip daha olduğunu keşfedebiliyor insan...

Çekip gitmek istemenin en önemli nedenidir. Her şeyi bırakıp gitmek, sıkıntıyı yok etmek. Tabii mümkünse.

Ciddi bir bunalım içindeyim, atlatır mıyım bilmiyorum ama umarım bi yerlerden atlamam.

Depresyon; aslında çok üzülmek değilmiş. Hiç üzülmemek, hiç mutlu olmamakmış. Tam ortası, hissizlik, hiç bir şeyden zevk almamaya başlama, her şeyden, her kesten, iletişimi koparma isteği...

Depresyonun en büyük göstergesi, yapılan şeylerden hiçbir şekilde zevk alamamakmış. Bildiğin ben...

Seni öldürmeyen şey, ölmeni dilettirir.

Dedikodudan bıktım. Ezberlenmiş hayatlardan bıktım. Ezberletilmiş hayatların bana dayatılmasından bıktım! Ey hayat! Daha fazla yorma beni. Ben fazlasıyla ödedim senin uğruna kaybettiklerimin bedelini...

Öldüğümde bırak gömülmeyi, küllerimin bile kalmamasını isterim. Geride ufacık bir iz bile bırakmadan yok olmak bu kadar imkansız olmamalı çünkü içimdeki bu kocaman boşluğu yok yere taşıyor olamam.

Ey gitmek! Sesin kısık, bunalmış güzelliğin. Hangi yüreğe girersen gir ülken yok senin... - Şükrü Erbaş

Biri ağlayarak yanıma gelip bana sarılsa ben de sarılırım. Kim olduğu hiç önemli değil. Hiç tanımıyor bile olsam, yalnızlığın ne demek olduğunu biliyorum...

Gönlüm kanıyor bazen gözümden yaş gelmiyor yüreğim yanıyor bazen dilimden birşey çıkmıyor...

İnsanların en verimli olduğu çağda tükendim. Her anı ne yapmam gerektiğini düşünerek geçirdiğim için çabuk yoruldum. Bana müsaade... - Oğuz Atay

Yorgunlukları birikiyor insanın. Hayat yorgunluğu, düş yorgunluğu, yaşamak buruk tatlar bırakıyor dilimin ucunda. Yutkunuyorum, sonra yağmurlar yağıyor inşirah bahşeden. Kayboluyorum şehrin sokaklarında. Bir namaz ferahlığı çöküyor aciz bedenime. Yağmurdan sonraki toprak kokusu gibi...

İntihara meyilliydim, zaman zaman ağır bunalımlara giriyordum. Kalabalığa ve özellikle de sıraya girip beklemeye tahammülüm yoktu. Ve hayatlarını sırayla girip bekleyerek geçiren bir toplum olmaya doğru gidiyorduk. - Charles Bukowski

Maskeli balomu var? Niye herkes insan kılığında çıkmışki sokağa...

Öyle bakıp kalma durumu. Düşünememe, inanamama, anlayamama, elinden bir şey gelmeme. Çözümü var mıdır? Varsa nerededir?

Birileri gülüyor, birileri ağlıyor, birileri kitap okuyor, birileri müzik dinliyor, birileri sevişiyor, birileri sigara içiyor. Ve ben tüm bunların. Ve daha milyonlarcasının dışındayım...

Bağırıyoruz, sesimiz çıkmıyor. Suyun altında sesler duyulmaz. Kanımız ağır ağır suyun üstüne çıkınca, anlaşılır. Kırmızıya bulanınca mavilik, insanlar bizi farkeder. Biz çoktan dibe vurmuşuzdur, o esnada...

Kızgın değilim, üzgün değilim, dargın yada bunalmış da değilim. Sadece içimde sonsuz bir hevessizlik var. Kimseye ve hiç bir şeye karşı hiç bir şey hissedememekle lanetlenmiş gibiyim.

Eğer başkasının hayatını yaşamaya çalışırsan yorulursun, üzülürsün, hayal kırıklığına uğrarsın.

Seni paramparça eden bir insanın, nasıl olurda sesi tüm mutlulukları içinde barındırır?

?Sanki kendimi metrelerce yukarıdan aşağı bırakırsam, gökyüzü omuzumda ki yükü sahiplenecekmiş gibi bi dürtü var içimde...

Yalnız kaldıkça düşünüyorum. Düşündükçe üzülüyorum. Üzüldükçe ağlıyorum. Ağladıkça hissizleşiyorum. Hissizleştikçe insanlardan soğuyorum. Soğudukça yalnız kalıyorum...

Anladım ki ayrılığa değil, Ayrı kalmaya yeniliyor insan. - Kahraman Tazeoğlu

Sürekli bir şeyleri beklemekten yoruldum...

Sıkıldım artık bu hayattan. İnsanlardan, kendim den bile sıkıldım. Hiçbir işe yarayamamaktan, yaptıklarımın boşluğa düşmesinden, sıkıldım. Bir boşluktayım ve boğulgçdukca boğuluyorum, dibe düşüyorum, bu beni öldürüyor...

İnsanın kendi kendini öldürdüğü ve gömdügü bi mezarlık var kendi içinde. Duygusuzlaşmak, hissiyatsızlaşmak yaşarken ölmek gibi bi nebze.

Gülüşüm emekli oldu yüzümden, bundandır ıslak göz altlarım.

Sanki biraz sonra ağlayacakmışsın gibi sürekli. Hani yağdın yağacaksın ama yüreğin böyle hep bulutlar, bulutlar... - Cahit Zarifoğlu

Bir kaç yıl sonra, ezilmiş, umudu kırılmış olarak başka yıkıntılar içinde mi bulacağım kendimi? İş işten geçmeden anlamalıyım kendimi. - Jean-Paul Sarte

Aşk ilk günkü gibi kalabilir, heyecan da öyle. Aylar da geçse, yıllar da geçse. Hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir. - Amin Maalouf

Aklına gelmeyişlerim ve tükenişlerim acı veriyor artık...

Kolay değildir; uğruna her şeyinizi verdiğiniz insana yabancı gibi bakmak.

Ne kadar harika bir gün. Çay mı demlesem kendimi mi assam karar veremiyorum. - Anton Çehov

Kalbimin sesini dinliyorum ve bana ölmemi söylüyor.

Hayat bir oyundu. Oynamasını bilen değil oynamaktan zevk alan yaşıyordu. Oyunu bilenler ve oynamaktan sıkılanlar ise gerçeği görüyordu.Hayatın en büyük ironisi mutsuz olmaktı.

Bir kuşun kanadını taşıyacak gücüm bile yok bugün. Öyleyse hayat niye inatla, boş bulduğu tek yer benmişim gibi gelip ruhuma kuruluyor? - Ali Ayçil

Duvara öğle boş boş bakınıyorum nedensizce, amaçsızca. Hayatımda büyük bir boşluk varmış gibi hissediyorum ama ne olduğunu bilmiyorum.

Hayatımda bir şeylerin değiştiğini göremiyorum. Sürekli aynı şeyler. Bir şeyler olmasını istiyorum olmuyor, bir şeylerin gelmesini istiyorum gelmiyor...

Biz tükenmiş, yorulmuş insanlarız hayallerimizide elimizden alırlarsa bizden geriye ne kalabilir ki?

Gitmek gerekir bazen. Fazla yormadan, daha çok bıktırmadan. Eğer vaktiyse ardına bile dönüp bakmadan. - Can Yücel

Ben senin beni sevme ihtimalini düşünmekten bıktım,

Ağlamaya değermisin diye soruyorum kendime bunu söylerken bile ağlıyorum. Tükendim artık...

Ben yoruldum insanları severken, siz bıkmadınız, usanmadınız; kırmaya, dökmeye, parçalamaya. Yetti cidden yetti. Mezarlığa döndü, beynim ve kalbim! Bıktım hayattan, bıktım sizden. Anlamsız bakan gözlerinizden... Artık umudum yok. Hayattan beklentim yok. Beni bu duruma düşüren, bu çaresizliğe iten herkesten nefret ediyorum. Hayattan bir beklentim yok. Hiç. İnsanlara eskiden güvenir, inanır, severdim. Artık kimse umrumda değil.

Başka yolum yok ki. Şımarıp bunalıma girebileceğim kadar çok iyi şey gelmedi daha başıma...

İki gündür kalbimde bir sıkıntı var. Ne yaparsam yapayım, geçmiyor. İçim daralıyor...

Biliyor musunuz? Artık hayattan bıktım. Belki de insanlardan da bıkmış olabilirim. Herşeyden bıktım, usandım artık. Herşey üstüme geliyormuş gibi hissediyorum.

Bazen böyle bunalıma girip kimseyle konuşmak istemiyorken bile, sabahlara kadar seninle konuşmak gelirdi içimden...

Yorgunum. Tek istediğim yüzümü kucağına koymak. Başımın üzerinde dolaşan elini hissetmek ve sonsuza dek öyle kalmak...

Yıllardır ağır bunalım ağır depresyon ve ağır sinir krizleriyle yaşayamıyorum. Kıyamet sonrasında geziniyormuşum gibi bu içimi soğuttukça uyuşuyorum.

Ey hayat sıkıldım artık senin oyunlarından, senin ikiyüzlü insanlarından, senin yüzüme gülüp arkamdan kuyumu kazan insanlarından sıkıldım. Bırak artık benim yakamı.

Kimse için hayatımdan vazgeçemem demiyorum çünkü vazgeçilmez bi hayatım yok benim. Belli bi değerde olan insanlar var şu dakika canımı istesinler neden diye bile sormam lazımsa al bu zamana dek bana bi hayrı olmadı belki senin bi işine yarar derim. İşte bu denli bi bıkkınlık bendeki...

Boşaltabilir miyim sanıyorsun şimdi içimi? Yeteri kadar anlatabilir miyim kopan fırtınaları?

Biliyorum yarınlarım dünden farksız. Hayat mı bana küstü ben mi ona küstüm hatırlamıyorum ama şu aralar fena dargınız. - Sunay Akın

Herkesten kaçıyorum, kendime yakalanıyorum...

Bir insana dengesini kaybettirip, sonra da normal davranmasını bekleyemezsiniz!..

Kıskançlık değil benimki, istediğini bulamamanın verdiği bir bunalım... - Tolstoy

Benzer Sayfalar :