Acı Sözler


Acı duygusu insanın yaradılışında büyük öneme sahiptir. Bir çeşit sınanma yoludur. Acılar sayesinde bazen kimin yanınızda olup olmadığını görme imkanınız olur. Ayrıca kendinizde olaylara bakıp, ders çıkarma yoluna gidebilirsiniz. Ama insan acısını paylaşabileceği bir dost tesellisi bulamayınca veya sevgiliye uzaktan sözlerle kendini ifade etmek istediğinde acı sözler devreye giriyor. Bu sayfada sizler için en güzel ve anlamlı kısa acı sözler hazırladık. Sayfanın en altından diğer acı sözler'e de bakabilirsiniz. Sayfanın içeriği; en acı sözler, acı sözler kısa ve anlamlı, çok acı sözler, güzel acı sözler, acı sözler facebook, uzun acı sözler, agır acı sözler, acı ve gerçek sözler, manalı acı sözler ve şairin acı sözleri
Ben sensizdim akşamın yaklaştığı saatlerde. Kahrolursun görme ağladığımı. Başlayan düşü şafakla birlikte dağıtır, ansızın her gün batımı...
Bir umuttu yalnızlık. Bir şeyleri paylaşamamaktı belki, gözler dalıp giderken, yaralı bir serçeye, ağlayan bir buluttu belkide, belki belkilerle dolu bir hayattı bu...
Atladım bi köprüden yalnızlığa. Kollarını açmış beni bekliyordu son tesellim. Usulca gittim yanına. O an kollarının arasındayken, ona ilk defa ne kadar çok yakın olduğumu söyledim. Onu çok özlediğimi. "Bende seni" dedi ölüm...
Boşuna düşünme öldükten sonra hayat var mıdır diye! Sor kendine bu dünyada yaşadım mı diye...
Ağlamıyorum ben! Hani adet gereği yıkarlar ya ölüleri. Ben de yıkıyorum işte yanağımdaki o rahmetli gülümsemeleri...
Bitti dedikten sonra ne cevap bekliyorsun ki? Ne yaşanmışsa göm gitsin. Ölüye sorulmaz ki kefenin metresi, sar gitsin!
Bende yokluğunun kıyameti koparsa, sende varlığımın cenaze namazı kılınır...
Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak. İpek halıya benzeyen bu toprak, bu cehennem, bu cennet bizim...
Herkes bir gün anlar sevdiğinin kıymetini. Ama gidince, ama bitince, ama ölünce. Kısaca iş işten geçince...
Bizim Kurduğumuz Hayallerde Ölüm, Yaşadığımız Hayatta Ölümün Kendisi Vardır...
Gidiyorum avuçlarımda cam parçalarıyla, kanla siyah duvarlara hayallerimi yazmaya...
Müebbet mi kesildi masum olduğum halde cezam? Bitmeyecek mi kaoslarda boğulduğum kabustan bozma rüyam...
Ölümümü diriltmek istiyorum yokluğunla. Kendimi diriltecek kadar ölü, seni ölümüne sevecek kadar deliyim ben...
Bu yalnızlığım gerçek hayattan alınmıştır. Ve tüm hakları yüreğimin en dipsizliğinde her hakkı saklıdır...
Beddualarımı Onda Bırakır Sevaplarımı Yüreğimde Saklarım. Masum Bir Günahsa Yaşadığım Gururumdan Susarım...
Ben büyük rüzgarların adamıyım. Benim sevdalarımda büyük olur öfkelerimde. Ben seversem destan, kızarsam katliam olur!
Nefret etmem gereken yerlerde bile seni sevmeyi seçmiştim ben.
Ben, canımı çok yaktığın gecelerde bile sana sarılıp uyumak istedim, hiç Bilemedin...
İyi insan yoktur Loriana, inan bana yoktur. Henüz sana kötülük yapmamış milyonlarca insan vardır sadece...
Sen bana soğuk davrandığında ne kadar üşüdüğümü bi bilsen, kalbimi ceketinle örterdin...
Kaldı işte. Çayımız bardakta, çocukluğumuz sokaklarda, mutluluğumuz kursağımızda, sevdiklerimiz uzaklarda...
Ve ben sana seni sevdiğimi hiçbir zaman söyleyemedim...
Hadi artık inkar etmeyi bırakıp kabul edelim. Biz, hiç sevilmeden çok sevdik...
Bir yerlerde hala sizi beklediğini biliyorsunuz, ama bazı hataların affı yok.
Vazgeçtim senden, artık gidebildiğin kadar git benden...
Gecenin bir yarısı ağlayarak uyanan bir insanın "uyursam geçecek" diye ümit ettiği o çaresizliğe içelim mi bu gece?
Sen gittin, ben bittim. Öyle lafın gelişi de değil, önce kalbim, sonra ciğerlerim, midem, beynim.. hepsi senden sonra bitti, ben bittim.
Sonra yine o his takılıyor genzime. Bi çıkış yolu bulamıyorum, uyku tutmuyor bir türlü. Ölüyorum her sabaha karşı sessiz saatlerde...
Tırnakları Yenmiş Bir Hayatın, Kanayan Parmak Ucundaydı Umutlar...
İnsanın yaşı kaç olursa olsun. Ağlarken hep kimsesiz bir çocuktur...
Yastığa sarılıp hıçkıra hıçkıra sen diye ağladığım gecelerin günahı cennet kokulu boynuna sevgilim...
Çok seviyorsan birini, öyle bazı şeylerden çok değil her şeyden, herkesten çok seviyorsan bir ayrılık sonrasında yalnızca çok sevdiğin kişi değildir kaybettiğin...
Güneşli bir günde veya kalabalık bir gecede geçtiğini sanıyorsun ama geçmiyor esasında alışıyorsun zamanla...
Artık sarılsan da geçmez acım. Teninden başkasının kokusu gelir, daha çok yanar canım!
Bir insan acıdan delirdiğinde, diğerleri onun acısını değil, deliliğini görürler...
Beni bana emanet ettiğin gibiyim. Ne gözlerime göz değdi, ne yüreğime ateş. Seni acılarımın içinde canım gibi saklıyorum...
Tarifi kifayetsiz bir acının, sessiz direnişçisi gibi yüreğim. Sensizliğe devrim yapasım var...
Bunca çığlık ve acı boşuna değildir gecelerde. Güneş, kolay doğmuyor elbet, karanlığa mahkum edilmiş yüreklerde...
Sadece çocukken güler insan, Diğerleri palavra. Çünkü insan büyüdükçe komikliklere değil, acılara gülmeyi öğrenir aslında...
Ben küçüktüm. Önce onunla tanıştım, sonra acısıyla. Büyüdüm...
Ben sevmeyi beceremedim, belki de sevilmeyi. Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı...
Artık sarılsan da geçmez acım. Teninden başkasının kokusu gelir, daha çok yanar canım!
Kendi Yüreğimin Gurbetinde Üşüyorum! Bana Biçilen Mutluluk Oyununu Oynuyorum. Yorulsamda Yürüyorum, Ağlasamda Gülüyorum...! Şu Hayatta Belkide En Çok İhtiyacım Olan Şey, Sahte Olmadan Gülen Bir Yüz. Yalanı Olmadan Seven Bir Kalp...
Tekrar tekrar seni düşünüp acı çekmemek için, kendi düşüncelerimin katili oldum ben...
Bir damlacık gönlümde dağlardan büyük hüzün vardı... Sustum, bittim, öldüm kimse anlamadı...
Kırık dökük gözyaşları var yüzümde. Sildikçe artıyor, durdukça acıyor...
Karşılığı yok hiçbir acının herşey gölgesi kadar ağır sormuyorum artık sormuyorum hergün yeniden kodlanan umutlarla kirletiliyor dünya.
Ölümsüz aşk olur mu hiç? Bir kayıp verilmeli sevdaya. Ben acı çekiyorsam, sen de içimde ölüyorsun mesela...
Zamanla geçmiyor işte. Çünkü zamana değil, sana ihtiyacım var...
Kimse Kimsenin Yarasına İnanmıyor Artık. Ötesi Yok. Hepimiz Kendi Acımızla Öleceğiz...
Ağlamıyorum ki! Kurban olurum dediğin gözlerimin bebeklerinde çatlak var. Kan sızıyor her gece "sol köşemden" ömrüne! Hiç mi için acımıyor söylesene...
Ah be hayat. Aynı ANNEM gibisin. Hem vuruyorsun Hem ağlama DiYORSUN... AĞLIYORUM iŞTE...
Kardeşim dedim; acılarıma da kardeş olur musun?
İnsan hep kendine acı çektirenleri yerleştirmiştir, gönlünün baş köşesine.
Gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız, göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır...

İlgi Çeken Sayfalar :